Philip Willem van Heusde (1778-1839) was een invloedrijke Nederlandse filosoof en classicus, hoogleraar te Utrecht (geschiedenis, oudheidkunde, welsprekendheid en Grieks vanaf 1803, vanaf 1815 wijsbegeerte en letterkunde) en tevens universiteitsbibliothecaris (1816-1839). Hij geldt als een belangrijke inspiratiebron voor de zogeheten Groninger Richting in de negentiende-eeuwse Nederlandse theologie. Zijn Initia Philosophiae Platonicae, oorspronkelijk in drie delen verschenen tussen 1827 en 1836, was zijn belangrijkste werk over de Platoonse filosofie en werd na zijn dood in 1842 in een herziene editie heruitgegeven.

Het handgeschreven prijsblad voorin, gedateerd 7 april 1846 (d. VII m. April. a. MDCCCXLVI), vermeldt dat Hermanum Henricum van de Poll, Harmen Hendrik van de Poll (1829-1880) — geprezen om zijn ijver ("moribus industria laudandum") — bij zijn bevordering van de vierde naar de derde klas door de curatoren van het Gymnasium Rheno-Traiectinum met dit boek werd beloond. Het blad draagt dezelfde combinatie van handtekeningen als BK12, waaronder opnieuw die van rector G. Dorn Seiffen ("Gymnasiarcha"), plus die van R. van Rees, een van de curatoren.

Samen vormen BK12 (1845) en BK13 (1846) een opeenvolgend paar dat de vordering van Harmen Hendrik van de Poll door de klassen van het Utrechtse gymnasium documenteert — vergelijkbaar met hoe BK1 en BK10 dat voor zijn oudere broer Frederik Harmen van de Poll op het Amsterdamse gymnasium doen.